Nie trzeba grać w golfa, żeby mieć łokieć golfisty. Ból może pojawić się przy pracy narzędziami, dźwiganiu, treningu siłowym lub powtarzalnym chwytaniu. Nazwa opisuje typ dolegliwości, a nie zawód czy sport pacjenta.
Czym jest łokieć golfisty?
Najczęściej chodzi o tendinopatię przyczepu mięśni zginających nadgarstek i obracających przedramię w okolicy wewnętrznej części łokcia. Tkanki gorzej tolerują wymagane obciążenie, a wykonywanie konkretnych ruchów wywołuje ból. To nie jest wyłącznie ostre zapalenie, mimo że tradycyjna nazwa brzmi medial epicondylitis. [1]
Jakie są objawy?
Typowa jest bolesność przyśrodkowej strony łokcia podczas ściskania, podnoszenia przedmiotów lub zginania nadgarstka. Dolegliwości mogą narastać stopniowo po zmianie obciążeń w pracy czy treningu.
Mrowienie małego i serdecznego palca może wskazywać na udział nerwu łokciowego. Przy urazie lub rzucaniu trzeba również ocenić więzadła. Dlatego nie każdy ból po wewnętrznej stronie łokcia leczy się jak tendinopatię. [2]
Jak przebiega leczenie?
Najpierw ogranicza się czynności najbardziej nasilające objawy i szuka sposobu ich wykonywania z mniejszym przeciążeniem. Może to oznaczać zmniejszenie ciężaru, liczby powtórzeń lub zmianę chwytu. W miarę poprawy stopniowo odbudowuje się tolerancję obciążenia.
Leki mogą krótkotrwale łagodzić objawy, ale nie zastępują rehabilitacji. Iniekcje i zabiegi wymagają indywidualnej kwalifikacji. Operację rozważa się zwykle przy długo utrzymujących się dolegliwościach, które nie ustępują mimo odpowiedniego leczenia zachowawczego. [2]
Dlaczego fizjoterapia jest ważna?
Fizjoterapeuta dobiera ćwiczenia mięśni przedramienia i chwytu oraz przygotowuje pacjenta do obciążeń zawodowych lub sportowych. U osoby pracującej ręcznie ważna jest organizacja zadań, a u sportowca również technika i liczba powtarzanych ruchów.
Dowodów dotyczących leczenia łokcia golfisty jest mniej niż w przypadku łokcia tenisisty. Nie należy obiecywać, że jedna technika ma potwierdzoną przewagę u każdego pacjenta. Program warto kontrolować i modyfikować na podstawie reakcji oraz odzyskiwanej funkcji. [3]
Praktycznym celem jest np. swobodne podniesienie torby czy powrót do ćwiczeń z obciążeniem. Sama mniejsza bolesność po masażu nie oznacza jeszcze przygotowania do pełnej pracy, dlatego tak ważne jest dobranie odpowiednich ćwiczeń.
Kiedy potrzebna jest dodatkowa diagnostyka?
Narastające drętwienie palców, osłabienie dłoni, wyraźny obrzęk lub ból po nagłym urazie wymagają sprawdzenia innych struktur. Jeśli dolegliwości utrzymują się mimo modyfikacji aktywności, warto ustalić rozpoznanie zamiast stale zaciskać zęby i pracować przez ból.
Źródła naukowe
[1] Current concepts of natural course and in management of medial epicondylitis: a clinical overview. PubMed PMID 37701778
[2] Medial epicondylitis: evaluation and management. PubMed PMID 26001427
[3] Does effectiveness of exercise therapy and mobilisation techniques offer guidance for the treatment of lateral and medial epicondylitis? A systematic review. PubMed PMID 23709519
Materiał ma charakter edukacyjny. Rozpoznanie i leczenie wymagają oceny indywidualnej, zwłaszcza po urazie lub przy nowych objawach neurologicznych.